Yanıp kebap oldum ümidim yıkma!
İtâb et, ama ağyâra bırakma!
Vefasız bir kulum cürmüme bakma!
Vasf-ı hâle ne hacet her şey ayân...
Hocaefendinin en sevdiğim şiiri bu...her kelimesinden her cümlesinden adeta hicran, hasret okunuyor.emeğinize sağlık kardeşim.