sonraki »

[ikindiyagmurlari]

Gecenin sessiz karanlığında duyulan bir benim sesim birde semadan inen yağmurun sesi. Belli ki ikimizde ağlıyorduk. Ben söylüyordum o ağlıyordu o söylüyordu ben ağlıyordum. İkimizde birbirimizin gözyaşını siliyorduk. O tüm yeryüzüne anlatıyordu hıçkırıklarını gecenin alnına ve bir ben duyuyordum. Benimkini ise yağmurun, semanın ve gözyaşının sahibi duyuyordu.

 

 Geceydi herkes geceye teslim olmuş gecenin bağrında tatlı rüyasını solukluyordu. Ben ise geceden daha kara hüznümle yine hicranı solukluyordum. Hasret neydi gecenin bilmem kaçında yağmur diye inleyen toprak mı yoksa toprak diye inleyen ben mi hangimiz daha hasret solukluyordu.

 

 Gece bir mermi gibiydi bağrında vurgun yediğim. Şafak kırmızısını benim kanlı gözyaşlarımdan alıyordu. Kırmızısı koyulaştıkça diğer günün haberini tellallı yordu.

 

  Yağmur ne çok benziyoruz. İkimizin de gözyaşları damla damla Ceyhun oluyor. Dostsun bana kimsenin hıçkırığımı duymadığı gecelerde. Sen ağladıkça yeryüzü yeşeriyordu. Ben ağladıkça gözyaşım sefere kilitleniyordu.

 

Yeryüzüne inerken gözlerin gözümdeki damlaya değdi. Sen mahrem değildin bana bende sana. Bizim nikâhımız daha doğmadan anne karnında. Ve ilk ses doğarken başladı hastane koridorunda.

 

 Geceyi kucaklamıyor gözlerim şafağı sayıklıyor ellerim. Yağmur sana gereken kara bulutlar göz kapağımın gizli yarası. Kanar o her gece çağırır seni. Gelirsin ansızın düşerim yanağımın kuytu kenarlarına. Bazen saklarım seni hani nikâhlımdın ya kimseler görmeyecekti duymayacaktı gök gürültüsünü yani hıçkırıklarımı.

 

  Ey gözlerimin kandili, kandilimin gözü küçük yağmurlarım. Arkadaşım dostum Rabbe varan yolda hayat arkadaşım. Duamı yağmursuz bırakmadım yağmuru duasız atlamadım.

 

  Biz iki âşık en çok gecelerde yalnız kaldık. Dert sensiz sen dertsiz olmadın. Elimi tutan beni ilk aşka ulaştıran gizli kahraman. Sen benden ben sendenim. Ayrılmaz sarsılmaz ikili. Şahidimiz Allah, şahidimiz gök kubbe arş-ı ala

 

  Kâğıda mürekkep gerekti. Kâğıt yüreğim gözyaşı mürekkebim. Gecenin zifirisinde ışığım kandilim. Muhabbet kuşum seni hiç hapsetmedim. Belki geceyi bekledim gündüzün mahreminden seni gizlerdim. Ama ben seni hiç zincirlemedim. Sen özgür doğmuştun ben sana köle doğmuştum. Köle sahibini kilitleyemezdi ben seni hiç hapsetmedim.

 

 Perdelerimin olmadığı gizli dost. Tüm sırlarımı döktüm sana ağlayan sen miydin ben miydim yoksa….



         Handan SIR