sonraki »

[müflis]

Korkmayan Bir Mücadele Adamı  

1981′de Cemil Meriçle yapılan bir mülâkattan kısa bir bölüm:

Suâl (İ. Işık): Vaka–yı Hayriyeden (Tanzimattan) beri (1839) bizde İslâm tefekkürünün büyük isimleri çıkmamıştır diyorsunuz.

Cevap (C. Meriç): Çıkmamıştır. Said Nursî var. Hürmete lâyık başka bir adam tanımıyorum. Ben onu tanıdım. Ben, müslüman mütefekkir deyince, celâdetiyle, cihadetiyle onu tanıdım, başka tanımadım. Hepsi hırt! deyince kaçan, firar eden insanlar. Mehmet Akif de dahil. Bir tane başka göremedim ki
Ama, mâzide var. Onları da yazdım. Ben Tanzimattan bugüne kadar gelen Türk edebiyatını, Türk düşüncesini gayet iyi bilirim. Bunların arasında iki tanesini çok seviyorum: Cevdet Paşayla Tunuslu Hayreddin. Ötekiler karışık.

Namık Kemâl şairdir. Severim, ama şair olarak severim. Aynı zamanda İslâmı müdafaa eden bir şairdir. O tarafını da beğenirim. Diğerlerini de öyle.. Yani, bunlar şairdirler, İslâm tefekkürü diye bir tefekkürün içine giremezler. Ama, İslâmın müdafiidirler, zaman zaman.

Saygı gösteririm. Bahsederken hürmetle bahsederim. Ama, benim uğraşma saham değil bunlar. İnsan her şeyle uğraşmaz, her şeyi bilemez ki
Evet, Tanzimatdan sonra büyük İslâm mütefekkiri yok. Olsaydı, zaten bu hale gelmezdik. Yani olsaydı, bir mücadele olurdu.

Hiçbir mücadele olmadı. Giyin dediklerini giydik, atın dediklerini attık. Dili de mahvettik
Bütün bu cinayetler olurken, herkes pustu, sindi Tek sesini çıkaran Said Nursî oldu, o kadar.